تیتر یاب جدیدترین مطالب و اخبار فارسی

همیشه در لحظه زندگی کنید، نه فقط حالا

مطلب با عنوان همیشه در لحظه زندگی کنید، نه فقط حالا از وبسایتهای مرجع دریافت و با درج لینک مستقیم منبع آن نمایش داده شده است. در صورتیکه مطالب نمایش داده شده شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



همیشه در لحظه زندگی کنید، نه فقط حالا

درخواست حذف اطلاعات
سفرهایی که در زمان به وسیله ی ذهن مان انجام می دهیم می توانند در زندگی ما را خوشحال تر یا خلاق تر ند.
این جمله را با دقت بخوانید و در ذهن تان آن را موشکافانه تر بررسی کنید، عبارات و ضرب المثل های زیادی هم برای این نصیحت وجود دارند. وقتِ آن است که با این مسئله رو به رو شویم: هرنوع ترتیب و قرار دیگری می توانست قوانین فیزیک را به مبارزه بطلبد.
اما با وجود ایده ‎های بی شماری که بخش اعظمی از مردم عامه به پذیرش آن می شتابند، خطرات زیادی برای ش تن این حصار و گذاشتن پای مان به فرای این مرزها وجود دارد. مشکل همین جا است، من سر این مسئله بحث خواهم کرد و حرفم را به کرسی خواهم نشاند.
از زمانی که روان شناسان متعدد سعی در آموزش نوع نگاه و طرز تفکر مثبت کرده اند، این مطلب را چاشنی کار خود داشتند که سوالات ذهنی یا آشفتگی های ذهنی با ناراحتی و آشفتگی های روزمره ما در ارتباط است، خیلی از مردم، حتی با دانستن این موضوع از فواید بی شمار مدیتیشن ، گذر می کنند و بدترین قدمی که ممکن است در این راستا برمی دارند: آن ها باور دارند که زمان حال چیزی است که ما همیشه، تنها آرزوی بودن در آن را داریم.
برای همین، هرموقع که حس کردیم ذهن مان به سمت مصاحب? کاریِ خج آوری که دیروز گند زدیم سُر خورد، یا هروقت به سمت کنفرانس فردا در برابر تمامی اعضای شرکت که استرس زیادی را به ما القا می کند کشیده می شود _ وقت آن است که ذهن مان را مثل اسبی وحشی که رَم کرده است، به سمت لحظ? حال بکشیم.
زندگی در زمان حال
اما آشفتگی های ذهن همیشه هم به عنوان یک مسئله یا نکته ای منفی به حساب نمی آید. چرا که در بسیاری از مواقع می تواند در زندگیکمک شایانی را به ما د. مثلا اگر از نظر خلاقیت در لحظه گیر افتاده باشیم، آشفتگی ذهنی دقیقا برای حافظ? هنگ کرده ی ما مثل یک دکم? ری استارت می ماند و ذهن ما را به سمت کانال های مختلفی رهنمون می کند، که آنتنِ حال حاضر قادر به صیدِ آن ها نیست.
اگر از نظر احساسی قفل کرده باشیم، این آشفتگی می تواند احساسات سرکوب شده ی ما را آزاد کرده و به بروزشان کمک کند. (اگر در آسانسور گیر کرده باشیم، خب، دیگر از چنین لحظه هایی که نمی توان فرار کرد، در چنین اوضاعی فقط باید برای صدا ِ حراست فریاد بکشید).
حقیقتاً اگر این کار از روی آگاهی و قصد، و همچنین از روی تأمل و تعمقی عمیق پیش گرفته شود _ به همان اندازه عمیق که در مدیتیشن از قوه ی فکری و ذهنی تان کمک می گیرید _ سفرهای ذهنی نیز فواید بی شماری در بی شمار بستر و شاخ? مختلف دارند. این سفر می تواند ما را خوشحال تر، تلیقینی تر، سودآورتر و حتی صرفه جوتر کند. این سفر قادر است تا ما را به پدر و مادر، دوست و همسر بهتری تبدیل کند.
بازگشت به گذشته
به پیشنهاد محققین و روان شناسان در این زمینه، این کار را ید: (به ع ی که سال های سال قبل با او قرار گذاشته و او را دوست می داشته اید، زل بزنید. واکنش احساسی ای که شما در این لحظه خواهید داشت _ البته در صورتی که شما عجیب و غریب، افسرده یا در یکی از بدترین حالات تان نباشید _ به غایت مثبت خواهد بود. حتی اگر این فرد قلب شما را د و خاکشیر کرده باشید، شما بدون هیچ تلاش خاصی سعی می کنید تا تمام احساساتی که به آن فرد داشته و قلب تان را به وسیل? آن بارور کرده بودید را به یاد بیاورید).



مشاهده مقاله چرا زندگی می کنیم؟



بعضی افراد در دور و اطراف ما هستند که مثلاً سکه ای از زمان های خیلی دور دارند، شاید اوایل صده ی 300? جالب است که این افراد معتقدند که این سکه به آن ها احساس نوستالژی می دهد (چگونه یک نفر می تواند برای دورانی که هیچ وقت در آن زندگی نکرده است احساس نوستالژیک داشته باشد؟) نوستالژی خالص _ که به معنی واقعی کلمه یعنی (اشتیاق برای خانه) _ ابزار احساسی قدرتمندی است.
آن ع از معشوق? سابق شما که این چنین توانست احساسات عمیقی از شما را برانگیخته کند ، نوعی از احساس درجه یک و عمده محسوب می شود. این احساسات می تواند از فایل ها و ع و های قدیمی شما بیرون کشیده شود، یا بازیگری با موهای بلند که دیگر در قید حیات نیست. این ابزار و اشیاء، وسیله خوبی برای این هستند که خودمان را محک زده و بدانیم که چه قدر از آن زمان تا به حالا پیشرفت کرده ایم.
یکی از تحقیقاتی که در چند سالِ اخیر در این زمینه انجام شده بود، نامِ سودِ زندگی را بر خود داشت، در این پروژه ریشه های زندگیِ هرروزه ی مردم، برای ساختنِ و ایجاد روزی جدید که هیچ وقت قابل فراموش شدن نبود تنظیم و تعدیل می شد. ساختن یک روزِ فوق م مثل ش تن هیزم برای آتش می ماند: یعنی دوباره به شما سود می رساند. اولین نتیجه و پی آمدِ آن، خود آن نتیجه و جالب بودنش است. دومین حاصلِ آن، لذتِ گسترش یک خاطره ی خوب از یک خوش گذرانیِ خوب است.
تحقیقی که توسط یک روان شناس کانا در این زمینه انجام شد، پیشنهاد می کند که پدر و مادرهایی که حس می کنند بین آن ها و فرزند یا فرزندان شان فاصل? زیادی افتاده، از خاطره نگاری یا خاطره شناسی در این باب کمک بگیرند. ممکن است پدر و مادرها از خود بپرسند که: (پس آن خانواده ی خوشحالی که همیشه با شادی و فرح کنارِ هم جمع می شدند کجا رفت؟)، این درحالی است که مادر به ضیافتی که بر سر میز شام آماده کرده، و ک نی که حواس شان تماماً به گوشی های شان است نگاه می کند و افسوس می خورد.
حالا وقتِ آن است که ع هایی که در اصفهان یا هرگوش? دیگری از جهان گرفته اید از آلبوم بیرون آورده و با هم مرورشان کنید. ببینید! این ع ها و این خاطرات دروغ نمی گویند. شما همیشه با هم خوش بوده اید. این ع ها برای زمان خیلی دوری نیستند. این خانواده همان خانواده ی درون ع است، این همان مادر است، با همان لطف و مهرِ همیشگی. شما هیچ جا نرفته اید، هیچ فاصله ای بین شما و فرزندان تان نیفتاده، فقط نیاز است تا برخی مسائل یادآوری شوند.
خاطره نگاری و یادآوری خاطرات جاده ای رؤیایی و زیبا برای رسیدن به قدردانی است، سود و فایده ای که روان شناسان و فیلسوفان در صدد رسیدن و به دست آوردنش بودند. به نقل از کت در باب شکرگذاری و قدرشناسی: (خوشحالی به قدردانی و تشکر رهنمون نمی شود، اما قدردانی به شادی، چرا).



مشاهده مقاله با این ترفند ها بر ترس از تغییر خود برای همیشه غلبه کنید



چند سال پیش به دیدن معلم تئاتر دوران دبیرستانم رفتم. با علاقه شروع به یادآوری آن دوران کردیم، دوره ای که من شاگردش بودم و او م. او گفت که والدین زیادی از این که او توانسته ک نِ خج ی شان را از لاک و غار خود درآورده و با جهان اطراف و زیبایی های آن آشنا کند تشکر می د. از او پرسیدم: (چند تن از آن دانش آموزان پس از گذشتِ این همه سال از تو تشکر د؟ زبانی یا مکتوب یا به هر نحوی؟) سرش را به آرامی تکان داد و گفت: (هیچ کدام شان).
می بینید، حالا او از بیماری جنون رنج می کشد. خاطره ها حالا دیگر آن قدرها هم قابل اعتماد و تکیه به نظر نمی آیند. اگر من هم زیر نظر او در گروه تئاتر به فعالیت می پرداختم، مطمئنم که او را محکم در آغوش گرفته و برای تمام مهر و محبتی که نثار من کرده بود از او تشکر می و سعی می به هر نحوی او را خوشحال کنم. اما من شاگردش نبودم و فقط او را می شناختم. به جای آن، بی درنگ به سممت خانه شتافته و نامه ای برای معلمِ مورد علاقه ام در دوران ابت نوشتم و با این که از موعدش خیلی گذشته بود، اما از او تشکر _ نامه از طرف کودکی که هیچ خاطره ای از آن ندارد.
زندگی
جهش به آینده
در سال 2011 گروهی از روان شناسان غرب اروپا و ی مرکزی، آزمایشی را در راستای اقتصاد رفتاری هدایت د که در این زمینه واقعا مشهور و معروف است.
در این آزمایش، از افراد مورد آزمایش خواسته می شد تا یک مقدار خاص از پولی فرضی را مدیریت کنند. اما قبل از این که این کار را انجام دهند، به این افراد نسخه هایی دیجیتالی از خودِ سال خورده شان، نشان داده می شد. این ع ها واقعیتی مجازی بودند. آن ها می گفتند: این تو هستی فلانی. اگر بخت آزمایی را برنده نشوی و خودت را از نظر مالی جمع و جور نکنی، بعد از بازنشستگی و در زمان استراحتت، این گونه خواهی بود). این موارد آزمایشی حالا پول خود را به طرز کاملاً متفاوتی مدیریت می د. یا به عبارت دیگر، حجم به غایت گسترده تری را برای آینده ی خود نگه می داشتند.
یکی از دلایلی که وارن بافِت (یکی از ثروتمندترین افراد جهان) ثروت عظیمی را در اختیار دارد، این است که او همیشه آینده ی خود را در هر لحظه متصور شده و این موضوع را به خود یادآوری می کرده است. چنان که در بیوگرافی خود می نویسد: (به عنوان یک جوان امروزی در دوران خودم، از خود می پرسیدم که آیا واقعا باید 3 هزار دلار صرفِ آرایشگاه و پیرایش موهایم کنم؟).
او این محاسبات برای هرکاری انجام داده و پولی که قرار بود در تمام طول عمر خویش برای پیرایش موهای سرش بپردازد را، سرمایه گذاری کرد. این که مردم خودشان را به طور واضح و روشن فقط برای چند روزِ بعد _ حالا ما چند سالِ بعد را نیز نمی خواهیم _ تصور کنند، خیلی نادر است. که به همین خاطر است که وارن بافت های زیادی وجود ندارند و به همین دلیل است که باید این کار را روزانه تمرین کرده و آن را به عادتی روزمره برای خود تبدیل کنیم.
اگر ما بتوانیم قادر باشیم تا خودمان را از چشمِ چندین سال بعدِ خودمان ببینیم چه اتفاقی می افتاد؟ به عنوان یک آزمایش، دوست من عادت دارد مجله های مختلف را ب د، اما هیچ کدامِ آن ها را نمی خواند. به جای آن، تنها آن ها را مهر و موم کرده و برای مدت سه سال بایگانی شان می کند. و سپس، آن ها را بیرون آورده و می شمارد.



مشاهده مقاله چگونه صبور بودن را به ک نمان بیاموزیم. آموزش صبر به ک ن



اگر او با داستانی از یک شخص یا یک چیز جالب مواجه می شد، قطعاً برای خواندش تحریک می شد _ چون آن فرد یا مسئله یا هرچه که هست، به عقیده ی وی، ی است که ایده ها و آموزه هایش در این زمان ش ت خورده اند. یعنی می توان از تجربه های ش ت خورده ی وی برای درس گرفتن استفاده کرد. این چنین است که لازم نیست همه چیز را آزمایش کرد تا به نتیجه و درسی برسیم.
در زمان حال زندگی کنیم
زمان، حال و اکنون را به عنوان زمینی برای این بازی زودگذر در اختیار ما قرار می دهد. چنان که که ما راجع به دوستان استرالیایی خود می گوییم: (برای آن ها، همین الان هم فردا شده است) _ یک تفکر عجیب و غریب که ایده ی ارتجاعی بودنِ زمان را تقویت می کند و این که فکر راجع به فواصل، به مقدار زیادی فیزیک و محاسبه نیاز دارد. از هر نظر جالب به نظر می آید.
اخیراً، خانمی نویسنده به نام لورن دِپینو در ما ی، جایی که شوهرِ بردارش در حال برداریِ یک در جنگل ها است، در خانه ای ن شده است. او دوستان و خانواده اش را در فیلی _ زادگاهش _ تصور می کند. وقتی می داند که آن ها 20 ساعت با او فاصله دارند آرامش می گیرد. وقتی او بیدار و هشیار بود، اغلب، خانواده و دوستانش خواب و ناآگاه بودند. وقتی او زیر نور خورشید بود، آن ها در تاریکی بودند. این تفاوت مناطق زمانی، سبب ایجاد نوعی سنگر و سنگ ریزِ روانی در برابر فقدان و دل تنگی بود.
همینطور که او درباره افرادی که دوست داشت و خانواده اش در خانه فکر می کرد، آن ها در تخت های شان خواب بودند و از امنیت بهره می بردند. به گفت? خودش: (لازم نیست تا برای این که مبادا دچار یک سانح? تصادفی بشوند نگران شوم، چرا که آن ها زیر پتو خو ده اند. لازم نیست بترسم که مبادا از جایی افتاده و سرشان آسیب ببیند، چرا که آن ها سرِ پا یا در حال راه رفتن نیستند. و بالع ، وقتی آن ها بیدار و هشیار و در حال حرکت هستند، وقتی که خودشان را در معرض خطرات دنیای بیرون قرار می دهند، من خواب هستم و اضطرابم خاموش شده است).
حالا، شاید من هم قادر باشم تا این بحث و گفتگوی انه را بین خودم و ذهنم ترتیب دهم تا رفتارهای خودم را بسنجم و اصلاح کنم. برای این که خودم را، وقتی که در مهِ غلیظی از توهماتم هستم تبرئه کنم: به عقب زل بزنم، زیرِ چشمی جلوی پایم یا دورتر را نگاه کنم، مدام از خودم بپرسم که کلیدهایم یا کیف پولم یا کیف کارت هایم کجا هستند، آیا آن ها را گم کرده ام؟ اما به نظر من، ارزشِ عظیمی در فرار از زمان حال وجود دارد، این که قرار ملاقات هایی بین خودمان، با خودِ گذشته یا آینده مان ترتیب دهیم. لحظ? حال، لب? پرتگاهی عمیق برای ساختنِ خان? ابدی مان است. مخصوصاً حالا، که لحظ? حال می تواند واقعاً ترسناک و دلهره آور باشد



منبع : http://givinglecture.ParsiBlog.com/Posts/73/هميشه در لحظه زندگي کنيد، نه فقط حالا/