تیتر یاب جدیدترین مطالب و اخبار فارسی

بازی با عروسک، موثر در رشد شخصیت ک ن

مطلب با عنوان بازی با عروسک، موثر در رشد شخصیت ک ن از وبسایتهای مرجع دریافت و با درج لینک مستقیم منبع آن نمایش داده شده است. در صورتیکه مطالب نمایش داده شده شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



بازی با عروسک، موثر در رشد شخصیت ک ن

درخواست حذف اطلاعات
بازی با عروسک، موثر در رشد شخصیت ک نعروسک بازیاز گذشته های دور نسبت به "بازی" نگرش های مثبت و منفی وجود داشته است. عده ای بازی را صرف بی هدف انرژی های انباشته شده، لذت آنی و رفتارهای زائد و بیهوده تلقی کرده اند؛ در حالی که، برخی از آن را زیباترین و پاک ترین فعالیت در جهت شکوفایی و رشد کودک می دانند.
به گزارش سرویس «اجتماعی» ایسنا، بازی یکی از نیازهای اساسی ک ن و مهم ترین فعالیت او به شمار می رود که در عین سرگرم کننده بودن، کارکردهای مهم دیگری نیز دارد. هر یک از این کارکردها به جنبه ای از زندگی کودک مربوط می شود و او را برای به زندگی بزرگسالی آماده می کند.
بازی انعکاس فعالیت های درونی کودک و میل به خوشی، آزادی و رضایت اوست که صفا و آرامش را برایش به ارمغان می آورد. روانشناسان معتقدند کودک در فعالیت های خودجوش باید آزاد گذاشته شود. در جریان بازی نیروهای ذهنی و جسمی کودک همراه با دقت، تخیل، نظم و ترتیب و چالاکی رشد می یابند. علاوه بر این، بازی محرک و انگیزه ای است که در جهت ب تجارب اجتماعی از آن استفاده می شود. کودک از راه بازی می تواند به استعدادها، توانایی ها، خواست ها، ضعف ها و نکات مثبت و منفی خود پی ببرد و با شناخت ویژگی های خود، ساخت شخصیت خویش را تحکیم بخشد.
بازی به عنوان فرآیندی چندبعدی، به نحوی قابل توجه، در خدمت تکامل و رشد کودک است و می تواند راهی برای تخلیه انرژی ها در سیر مورد نظر باشد. کارل گروس، از صاحبنظران قرن نوزدهم، اعتقاد دارد بازی عاملی است برای رشد نیروهای خام و آماده سازی آنها برای استفاده در زندگی. بازی فرآیند یادگیری را برای کودک، این انسان کوچک، لذت بخش می کند و همچنین به ی بسیاری از نیازهای اساسی و زیربنایی او منجر می شود. اهمیت بازی در مباحث روانشناسی رشد تا حدی است که صاحبنظران آن را «تفکر کودک» نامیده اند.
بازی وسیله ای برای بیان احساسات، برقراری ارتباط، توصیف تجربیات، آشکار آرزوها و خودشکوفایی است. فعالیت بازی در واقع تلاش کودک برای کنار آمدن با محیط است که از این طریق او خود را در می یابد و دنیا را درک می کند.
بازی به ک ن اجازه می دهد هنگامی که سایر شکل های بیان ناممکن اند، به بیان خود بپردازند. بازی فرصت بی همتایی برای بزرگسالان فراهم می کند تا دنیا را از دیدگاه ها کودک درک کنند و از آنجا که برای ک ن فعالیتی بسیار لذت بخش است، آنان را تغریب می کند تا آرام باشند، ح دفاعی خود را که ممکن است داشته باشند، کاهش دهند و احساساتشان را بی بیان کنند. بازی همچنین به آنها کمک می کند تا مهارت های اجتماعی مفیدی به دست آورند و رویکردهای جدید و کارآمد حل مساله را آزمایش کنند.
ک ن از طریق بازی ارتباط برقرار می کنند. مشکلات ک ن در جریان رشد اغلب با عدم توانایی بزرگسالان برای درک آنها توام است. اکثر بزرگسالان از ک ن انتظار دارند که با آنها از همان طریق که خود راحت ترند، ارتباط برقرار کنند؛ یعنی ارتباط کلامی. آنها به جای اینکه با کودک، ک نه رفتار کنند، از او انتظار دارند که رفتار خود را تا حد یک بزرگسال برساند.مجله اینترنتی سرزمین عروسکک ن سعی می کنند خود را بفهمانندک ن سعی می کنند خود را بفهمانند؛ هرچند که اغلب از طریق کلامی موفق نیستند. میان آنچه از زبان ک ن فهیمده می شود و آنچه ک ن بیان می کنند، تفاوت وجود دارد.
ک ن معمولا فراتر از آنچه بیان می دارند، درک می کنند. اکثر بزرگسالان قادرند احساسات (درماندگی، اضطراب و...) و مشکلات شخصی خود را در قالب کلام اظهار دارند؛ در حالی که محدود ک ن به بیان خود از طریق کلامی در ارتباطی که باید بین کودک و مشاور به وجود آید، محدودیت های غیرلازم و غیرواقعی را ایجاد می کند. به ویژه اگر این ارتباط یک تجربه درمانی باشد.
بازی برای ک ن مساوی صحبت با بزرگسالان است. ک ن در صورتی که فرصت یابند، احساسات و نیازهای خود را ازطریق بازی، به همان صورت و روشی که مشابه روش بزرگسالان است، بیان می دارند. بیان ک ن در مواردی نظیر ترس، عصبانیت، شادمانی، ناکامی شبیه بزرگسالان است. انواع بازی ها در نقش کلمات ک ن هستند و بازی های مختلف می توانند برای ک ن فرصتی فراهم آورند تا احساسات و مشکلات خود را همانگونه که تجربه کرده اند، بیان دارند.
نقش بازی در رشد اجتماعی کودکاز بعد رشد اجتماعی، تعامل در بازی با دیگر ک ن، کودک را قادر می کند تا تصورش را از خود و دیگران به صورت عام رشد دهد. کودکی که بازی می کند نقش خود را به طور مرتب تغییر می دهد و مجبور می شود چشم انداز خود را نیز متفاوت سازد. در بازی های گروهی که مقررات و قواعد دارند، بازیکن باید نقش دیگر بازیکنان را بداند و همچنین توانایی برعهده گرفتن نقش دیگران را در خود رشد و توسعه دهد تا از طریق پیش بینی آنچه در آینده اتفاق می افتد، بتواند رفتار خود را با آن سازگار کند. کودک شروع به ارزیابی توانایی های خود در مقابل دیگران می کند و هویت یا تصور از خود را بهبود می بخشد.
ک نی که با دیگر بچه ها بازی می کنند، هویت خود را بهتر کشف می کنند. آنها از طریق بازی نقش های متنوع بزرگسالان، مقررات اجتماعی و معیارهایی که رفتار بازیگر را تنظیم می کند، می آموزند. بازیگر باید یاد بگیرد که به قواعد بازی، حتی زمانی که انگیزه های آنی او را به سوی یک رفتار کاملا متفاوت سوق می دهد، پایبند باشد.
بازی با عروسک، موثر در رشد شخصیت ک نعلاوه بر این، کودک در حین بازی خود را در موقعیت های اضطراب آور و ترسناک قرار می دهد و با همراهی عروسک به جست وجوی راه حل می پردازد و از این طریق تسلط خود را بر موقعیت ها افزایش می دهد. کودکی که از مراجعه به هراس دارد، با همکاری عروسکش نقش های بیمار و پزشک را بازی می کند و از این طریق تسلط خود را در موقعیت هایی که احتمالا پیش خواهد آمد مجسم می کند و تا حدی بر نگرانی و ترسش فائق می آید.
همچنین بازی ممکن است معانی خاص و مهمی برای برخی از ک ن داشته باشد و تمایلات گوناگون آنها را به صورت نمادین کند اما مطمئنا نمی تواند برای همه بازیکنان همان مفهوم خاص را داشته باشد. بازی به خصوص با عروسک، علاوه بر موارد ذکر شده قبل می تواند در رشد شخصیت کودک تاثیرات بسزای دیگری نیز داشته باشد.
بازی و رشد خلاقیت هاکودک در نقش هایی که تمرین می کند، تجدیدنظر می کند و قسمت های جدید را جایگزین قسمت های قبل می کند. از این طریق تجارب خود را با ادراکات و شناخت های جدیدش تلفیق می کند. این بازسازی ها و ترکیب ها به رشد قدرت آفریندگی و خلاقیت او کمک می کنند.
کمک به درک تشخیص کودکاو در حین بازی با عروسک مهارت هایی را برای ایجاد ارتباط با دیگران به دست می آورد. توقعات دیگران از خود را در حین عروسک بازی ارزیابی و آرزوهای خود را نیز ابراز می کند. این راهی برای شناخت او از زندگی و مسائل آن است.
کودک در حین بازی عروسکش را بغل می کند، به گردش می برد، به او غذا می دهد، این اعمال فرصت تمرین و تکرار حرکات فیزیکی را برای کودک فراهم می آورد و بالطبع او را در به کارگیری اعضایش صاحب تجربه می کند.
تقویت اعتمادبه نفسعروسک هم صحبت و مخاطبی است که پیوسته همراه کودک است و هر زمان کودک اراده کند مورد مصاحبت او قرار می گیرد. مخاطبی که هیچ گاه از صحبت کودک خسته نمی شود، چشم هایش پیوسته باز است و حواسش پرت نمی شود، هنگام صحبت کودک خمیازه نمی کشد یا راه آشپزخانه را در پیش نمی گیرد و یا حتی به او گوشزد نمی کند که گرفتار است. حرف های تکراری کودک را گوش می دهد، هرگز وسط حرف هایش نمی دود، در حین صحبت اشکالات تلفظی اش را اصلاح نمی کند و یا برای روند کند صحبت او بی تحمل نیست. با توجه به موارد ذکر شده این نکته قابل توجه است که ارتباط کودک با عروسک یک رابطه ساده و بی ارزش نیست که برخی والدین تنها برای پر اوقات فراغت از آن استفاده می کنند. این ارتباط مبانی اساسی ارتباط عمیق و گسترده روانی – اجتماعی ک ن را در دوره های بعدی رشد و تکامل شخصیت آنها پی ریزی می کند و باعث می شود آنها در آینده بتوانند با قدرت تحلیل بهتر و تجارب مثبت تری به روابط خود با دیگران در جامعه ادامه بدهند.
بازی ابزاری برای تجربه پیدا بازی راهی برای تجربه هستی توسط ادراک است و کودک از این راه خود را انسانی آزاد، مستقل و توانمند می یابد. در واقع، کودک از راه بازی آنچه را ی نمی تواند به او بیاموزد، یاد می گیرد.
بازی و رشد ذهنیبازی امکان تجربه و تعامل های مستقیم با عوامل محیطی را برای کودک فراهم می کند. بازی نه تنها بر رفتارهای هوشمندانه و قابل مشاهده کودک اثر دارد بلکه بر ساخت فیزیولوژیکی مغز او نیز تاثیری انکارناپذیر می گذارد. برای مثال، موش هایی که در معرض محرک های محیطی قرارگرفته بودند از نظر مواد شیمیایی فعال کننده یا کند کننده در محل اتصال دو عصب غنی تر بودند. اولیور در سال 1958 ضمن مطالعاتی که روی ک ن عقب مانده ذهنی در انگلستان جام داد، آنها را به دو دسته تقسیم کرد. گروه آزمایشی او به آموختن مفاهیمی از طریق بازی که روزانه چند ساعت انجام می گرفت، مشغول شدند و گروه کنترل صرفا به آموزشی سنتی یعنی مطالعه در طول روز پرداختند. نتایج به دست آمده نشان دادند که ک ن گروه آزمایشی در انجام دادن تکالیف خود موفق تر از گروه کنترل بودند و در آزمون های گوناگون، نمره هوش بهتری به دست آوردند.
ک ن مفاهیم عمده ای را که ساخت ذهنی انسان را شکل می دهد از طریق بازی در می یابند. آشنایی او با مفاهیم پایه همچون فضا، کمیت، ساخت، شکل و... صرفا از طریق بازی حاصل می شود. جالب آنکه بازی خود یکی از بهترین راه های مطالعه چگونگی رشد فرآیندهای ذهنی کودک است. چنانچه «پیاژه» ضمن مشاهده بازی ک ن خود موفق به کشف قوانین رشد ذهنی شد.مجله اینترنتی سرزمین عروسک
هوفمان عقیده دارد بازی های تخیلی درسنین کودک نقش برجسته ای در افزایش نیروی سازندگی و زندگی عاطفی ک ن ایفا می کنند. کودک در سنین اولیه زندگی علاقه زیادی به تغییر و دست کاری اشیا دارد. این تمایل باعث می شود که او اسباب بازی های خود را از یکدیگر جدا سازد و دوباره با سر هم آنها طرحی جدید پدید آورد و آنگاه به افسانه پردازید و داستان سرایی در مورد ساخته خود متوسل شود. تمامی این موارد باعث پرورش نیروی تخیل کودک می شود و قدرت ابتکار و هوش او را افزایش می دهد.
آشنایی کودک با خود نیز ازطریق بازی انجام می گیرد و بازی کامل ترین مجموعه تجربه های حسی و حرکتی را در اختیار او قرار می دهد. در سال 1932 وان الستاین میانگین میدان توجه هفت دقیقه ای دو ساله ها را به دست آورد. این میانگین نشان می داد که میدان توجه یکی از کشش های بلوغ است اما در مطالعات بعدی میدان توجه ک ن به جای بازی با یک اسباب بازی ساده، مدت زیادتری با اسباب بازی های مشخص و تقریبا پیچیده اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که میدان توجه بیش از آنکه به سن مربوط باشد یکی از کنش های نوع اسباب بازی است. اگر تکالیف تعیین شده به اندازه کافی جذاب باشند، حتی ک ن دسال هم دارای میدان توجه وسیعی هستند.
نقش درمانی بازیبازی ابزاری طبیعی است که ک ن از طریق آن می توانند خودشان را بیان کنند.
بازی موجب برانگیخته شدن افکار و ب تجربیات و نتایج زیاد می شود. در مواردی نیز می تواند نقش درمانی داشته باشد. بازی درمانی یکی از رایج ترین شیوه هایی است که اغلب روانشناسان بالینی، روان تحلیلگران و مشاوران برای درمان مشکلات عاطفی ک ن به کار می برند. کودکی که موقعیت مصاحبه رسمی ممکن است برایش تجربه ای ناراحت کننده باشد، هنگامی که وسیله بازی آشنایی را می بیند، احساس راحتی بیشتر می کند. بازی در درمان ک ن وسیله و ابزار ارتباطی است که با کلمات، یعنی وسیله ارتباط بزرگسالان، قابله مقایسه است. انواع بازی ها و اسباب بازی ها کلمات ک ن هستند و اگر به دقت انتخاب شوند، می توانند برای ک ن فرصتی فراهم آورند تا احساسات و مشکلات خود را همانگونه که تجربه کرده اند، بیان دارند. بازی برای کودک یک زبان است. بزرگسالان توسط زبان کلامی ارتباط برقرار کرده و از آن استفاده می کنند. بازی درمانی به کودک این اجازه را می دهد تا از طریق آن به بیان احساسات، مشکلات و استرس های خود بپردازد و در نتیجه بر مشکلات خود فائق آید.
به گزارش ایسنا، به نقل از مجله رشد؛ بازی وسیله ای است که کودک از طریق آن، تجارب آسیب رسان را کنترل می کند و مهارت می یابد. برای مثال، کودکی که مدتی بیمار و یا در بیمارستان بستری بوده است، فعالیت هایی مثل تزریق آمپول به عروسک یا دوستانش را نشان می دهد یا ک نی که درگیر جنگ، ز له و مشکلات خانوادگی مثل طلاق یا مرگ هستند، در بازی هایشان طوری برخورد می کنند که می خواهند از آن استرس و فشار رهایی یابند. متخصصان کودک در مطالعات انجام شده متوجه این موضوع شده اند که از طریق بازی می توان بر احساسات منفی و فشارزا در کودک با برون ریزی این احساسات غلبه کرد. اهمیت بازی برای کودک تا آنجاست که می تواند وی را از بزرگسالی به هنجار یا نابهنجار سازد.
برای ک نی که قادر به بیان مشکلات و ناراحتی هایشان از طریق گفت وگو نیستند، بازی می تواند بهترین عامل برای شناخت و درمان اختلالات آنان باشد. بازی درمانی یکی از خدمات انسانی است که می تواند یک نسل را از مشکلات روانی، اجتماعی و خانوادگی نجات بخشد و فرزندان سالمی را به جامعه تحویل دهد.
ک ن بسیار دسال برای آنکه به سلامت بزرگ شوند، لازم نیست خواندن و نوشتن را بلد باشند اما قطعا نیاز دارند بدانند که چگونه بازی کنند.مجله اینترنتی سرزمین عروسک



منبع : http://delovanhandmade.blogsky.com/1397/10/21/post-90/بازی-با-عروسک،-موثر-در-رشد-شخصیت-کودکان